لوله گالوانیزه چیست؟ انواع، روش گالوانیزه، استانداردها

---

در بسیاری از پروژه های تاسیساتی و صنعتی، از شبکه های آبرسانی ساختمان تا خطوط آتش نشانی، سیستم های سرمایش و گرمایش، سازه های گلخانه ای و حتی حصارکشی و دکل های سبک، نام لوله گالوانیزه دائماً تکرار می شود.

دلیل این محبوبیت روشن است؛ فولاد به خودیِ خود مقاوم و اقتصادی است اما در برابر رطوبت و عوامل جوی بدون محافظ، به سرعت دچار خوردگی می شود. پوشش روی (Zinc) با فرآیند گالوانیزه، مانند سپری sacrificial عمل کرده و علاوه بر جلوگیری از زنگ زدگی، در صورت خراش سطح هم به صورت آندی فدا می شود تا از فولاد زیرین محافظت کند.

نتیجه، محصولی است که هم استحکام فلز را دارد و هم مقاومت قابل قبولی در برابر محیط های مرطوب و شهری. در این مقاله تلاش شده است به شکلی کاملاً کاربردی، تمام آن چه کارفرما، مهندس طراح، مجری تاسیسات و حتی تاجر آهن باید درباره لوله گالوانیزه بداند، در قالب یک راهنمای جامع ارائه شود؛ از تعریف و روش های گالوانیزه گرم و سرد گرفته تا استانداردها، انواع سبک و سنگین، رزوه کاری، جوشکاری، نگهداری و در نهایت نکات کلیدی برای خرید مطمئن از فروشنده ای معتبر مانند «آهنات».

لوله گالوانیزه چیست و چه تفاوتی با لوله فولادی معمولی دارد؟

در ساده ترین تعریف، لوله گالوانیزه نوعی لوله فولادی است که سطح داخلی و بیرونی آن با فلز روی پوشش داده شده تا در برابر خوردگی و زنگ زدگی مقاوم شود.

خود فولاد در تماس با آب، اکسیژن و آلاینده ها تمایل زیادی به اکسید شدن دارد و اکسید آهن حاصل، پوسته پوسته می شود؛ به همین دلیل، در لوله های آب و تاسیساتی اگر از فولاد ساده استفاده کنیم، عمر لوله بالا نخواهد بود و احتمال گرفتگی و نشتی به سرعت افزایش می یابد.

پوشش روی اما دو نقش ایفا می کند: نخست، به صورت یک مانع فیزیکی از رسیدن رطوبت و اکسیژن به فولاد زیرین جلوگیری می کند؛ دوم، به عنوان آند فداشونده عمل کرده و در صورت ایجاد خراش یا ضربه، خودِ روی ترجیحاً خورده می شود و فولاد را محافظت می کند. همین رفتار الکتروشیمیایی باعث شده که در بسیاری از استانداردها، گالوانیزه گرم یکی از روش های رایج محافظت از سازه های فولادی در محیط های جوی محسوب شود.

اگر مقطع یک لوله فولادی معمولی را که فقط رنگ شده است کنار یک لوله گالوانیزه قرار دهیم، شاید در نگاه اول تفاوت چندانی دیده نشود؛ اما در طول زمان، تفاوت در عمر مفید و هزینه نگهداری به خوبی آشکار می شود.

لوله ای که تنها رنگ شده با کوچک ترین ضربه و خراش در معرض خوردگی موضعی قرار می گیرد، در حالی که در لوله گالوانیزه حتی اگر خراش سطحی ایجاد شود، رویِ اطراف، فدا می شود تا فولاد سالم بماند. از همین روست که در پروژه های طولانی مدت، طراحان به سراغ لوله های گالوانیزه می روند، حتی اگر قیمت اولیه بالاتر از لوله ساده رنگ شده باشد.

روش های گالوانیزه؛ گالوانیزه گرم در برابر گالوانیزه سرد

در صنعت دو روش کلی برای ایجاد پوشش روی روی محصولات فولادی و به خصوص لوله ها رواج دارد: گالوانیزه گرم (Hot-dip Galvanizing) و گالوانیزه سرد (Cold Galvanizing یا پوشش های غنی از روی).

در روش گالوانیزه گرم، لوله پس از آماده سازی سطح (چربی گیری، زنگ زدایی، اسیدشویی و فلاکسینگ) در حوضچه مذاب روی با دمای حدود ۴۵۰ درجه سانتی گراد غوطه ور می شود.

در طول این فرایند، واکنش های متالوژیکی بین آهن و روی موجب تشکیل لایه های آلیاژی چسبنده می گردد و در نهایت لایه ای نسبتاً ضخیم و پیوسته از روی سطح داخل و خارج را پوشش می دهد. نتیجه، پوششی است که با فلز پایه پیوند متالورژیکی دارد و مقاومت بسیار بالایی در برابر ضربه، سایش و خوردگی ارائه می کند.

گالوانیزه سرد، در مقابل، بیشتر به پوشش های رنگی حاوی درصد بالای پودر روی اطلاق می شود که مانند یک رنگ روی سطح پاشش یا اعمال می گردد.

این پوشش ها اگرچه کاربردهای خاص خود را دارند و در تعمیرات یا محیط های کم خورنده مفیدند، اما از نظر ضخامت مؤثر و پیوستگی، با گالوانیزه گرم قابل قیاس نیستند. به همین دلیل زمانی که در بازار از لوله گالوانیزه صحبت می شود، معمولاً منظور همان لوله فولادی گالوانیزه گرم است که در استانداردهای تاسیساتی و سازه ای به عنوان راه حل دائمی تری برای مقابله با خوردگی معرفی می شود.

مواد اولیه و استانداردهای مرجع در تولید لوله گالوانیزه

مواد پایه در اغلب لوله های گالوانیزه، فولاد کم کربن است که برای تولید لوله جوشی یا درزدار به کار می رود. این لوله ها ابتدا به صورت سیاه (بدون پوشش) در فرآیند نورد گرم و شکل دهی تولید شده، سپس در خطوط گالوانیزه گرم پوشش دهی می شوند.

ترکیب شیمیایی فولاد باید به گونه ای باشد که هم جوش پذیری مناسبی داشته باشد و هم در واکنش با مذاب روی، لایه های آلیاژی مطلوبی تشکیل دهد؛ به همین دلیل استانداردهای تولید، محدوده هایی برای کربن، فسفر، گوگرد و سیلیسیم تعریف کرده اند.

در کنار استانداردهای فولادی، استانداردهای پوشش گالوانیزه نیز اهمیت دارند. این استانداردها ضخامت حداقل پوشش، روش آزمون، یکنواختی و مقاومت در برابر خوردگی را مشخص می کنند.

هنگام خرید از مجموعه ای مانند «آهنات»، بهتر است علاوه بر سایز و ضخامت، در صورت حساسیت پروژه، استاندارد پوشش و حداقل وزن روی بر مترمربع را نیز در مشخصات سفارش خود قید کنید تا محصول متناسب با شرایط محیطی محل بهره برداری انتخاب شود.

مراحل تولید لوله گالوانیزه از لوله خام تا محصول نهایی

فهم دقیق مراحل تولید به شما کمک می کند تا درک بهتری از کیفیت و تفاوت برندها داشته باشید. فرآیند معمول از آن جایی شروع می شود که لوله فولادی خام، پس از نورد و جوش، وارد واحد آماده سازی برای گالوانیزه می شود. ابتدا باید سطح لوله از روغن، گریس، آلودگی های سطحی و زنگ قبلی پاک شود؛ این کار با چربی گیری قلیایی و سپس شست وشو انجام می شود.

در مرحله بعد، لوله وارد حوضچه اسید (معمولاً اسیدکلریدریک رقیق) می شود تا پوسته های اکسیدی و زنگ های باقی مانده حل شوند و سطح فلز کاملاً تمیز گردد. سپس لوله در محلول فلاکس (اغلب شامل کلرید آمونیوم و کلرید روی) غوطه ور می شود تا از اکسید شدن مجدد سطح تا زمان ورود به مذاب روی جلوگیری شود و چسبندگی پوشش بهبود یابد.

پس از خشک شدن، لوله ها به وسیله جرثقیل یا نوار نقاله وارد حوضچه مذاب روی می شوند و برای مدت زمان مشخصی در آن باقی می مانند. ضخامت پوشش تا حد زیادی به زمان غوطه وری، دمای مذاب، ترکیب شیمیایی فولاد و شکل مقطع بستگی دارد. پس از خروج از مذاب، اضافات روی از سطح لوله با عبور از میان تیغه های هوا یا لرزش مکانیکی گرفته می شود تا ضخامت پوشش یکنواخت گردد.

در برخی خطوط، داخل لوله نیز با استفاده از جریان هوا یا ابزارهای چرخان، از قطر اضافی روی پاک سازی می شود تا در نصب اتصالات رزوه ای مشکلی به وجود نیاید. در نهایت، بعد از سرد شدن، لوله ها بازرس و اندازه گیری شده، در صورت نیاز رزوه کاری شده و برای بسته بندی آماده می شوند.

انواع لوله گالوانیزه از نظر وزن و ضخامت

در بازار، لوله های گالوانیزه معمولاً بر اساس ضخامت جداره و وزن واحد طول تقسیم بندی می شوند. اصطلاح هایی مانند «سبک»، «متوسط» و «سنگین» بیانگر همین دسته بندی است. لوله های سبک برای کاربردهای کم فشار و سازه های سبک مانند گلخانه، قفسه ها، چارچوب های موقت و کاربری های مشابه به کار می روند.

لوله های سنگین به واسطه ضخامت بالاتر، در شبکه های آتش نشانی، تاسیسات صنعتی، خطوط انتقال آب تحت فشار و سازه های دائمی تر ترجیح داده می شوند. هنگام انتخاب نوع مناسب باید به فشار کاری، نوع سیال، شرایط محیطی و دستورالعمل های آیین نامه ای توجه کنید. مشاوران فروش در «آهنات» می توانند بر اساس نقشه و مشخصات پروژه شما، نوع سبک یا سنگین مناسب را پیشنهاد دهند.

کاربردهای رایج لوله گالوانیزه در تاسیسات و صنعت

دامنه کاربرد لوله گالوانیزه بسیار گسترده است و تقریباً در هر جایی که نیاز به عبور سیال یا ساخت سازه ای فولادی در معرض رطوبت وجود دارد، پای این محصول به میان می آید. در بخش تاسیسات ساختمانی، استفاده در شبکه های آب سرد و گرم، آتش نشانی، سیستم های تهویه، خطوط هوای فشرده کم فشار و انتقال آب آبیاری فضای سبز بسیار متداول است.

در صنعت، لوله های گالوانیزه در ساخت خطوط انتقال آب صنعتی، سیستم های تخلیه و ونت، سازه های نگهدارنده کابل، پایه های روشنایی، دکل های سبک مخابراتی و حتی در ساخت اسکلت گلخانه ها نقش آفرینی می کنند. در محیط های روستایی و کشاورزی نیز این لوله ها برای ساخت حصارها، فریم سایبان ها، آبیاری و خطوط انتقال آب چاه به کار گرفته می شوند. مزیت آن ها ترکیب مقاومت محیطی، استحکام خوب و دسترسی نسبتاً آسان در بازار است.

مزایا و محدودیت های لوله گالوانیزه

از مهم ترین مزایای این محصول می توان به مقاومت بالا در برابر خوردگی جوی، طول عمر قابل قبول در محیط های مرطوب، امکان استفاده در فضای باز بدون نیاز به رنگ آمیزی مداوم، قابلیت رزوه کاری و اتصال آسان، و در دسترس بودن سایزهای متنوع اشاره کرد. سطح رویی نسبتاً صاف آن نیز در بسیاری پروژه های معماری و تاسیساتی، ظاهر قابل قبولی ایجاد می کند.

با این حال، محدودیت هایی نیز وجود دارد. در محیط های بسیار خورنده مانند محیط های شدیداً اسیدی، محیط های حاوی کلرید زیاد و آب های با سختی و شوری بالا، پوشش روی ممکن است در بازه های زمانی کوتاه تر مصرف شود و نیاز به محافظت های تکمیلی یا انتخاب متریال های مقاوم تر مانند استیل به وجود آید.

همچنین در دماهای بسیار بالا، پوشش روی کارایی خود را از دست می دهد و ممکن است خطر آزاد شدن بخارات روی وجود داشته باشد؛ به همین دلیل برای خطوط بخار داغ گزینه مناسبی نیست. نکته دیگر، ایجاد رسوبات در بستر داخلی در تماس طولانی مدت با آب سخت است که می تواند قطر مؤثر لوله را کاهش دهد و افت فشار را بالا ببرد.

اتصالات و نحوه نصب لوله گالوانیزه

یکی از نقاط قوت این نوع لوله، امکان استفاده از اتصالات رزوه ای استاندارد است. رزوه کاری دو سر لوله ها در کارخانه یا کارگاه با دستگاه های دنده زن انجام می شود و به کمک قلاف های دنده ای، زانو، سه راهی، مغزی، تبدیل ها و شیرآلات رزوه ای، شبکه لوله کشی به سرعت مونتاژ می گردد. برای آب بندی رزوه ها معمولاً از نوار تفلون یا خمیر و کنف استفاده می شود.

در برخی پروژه ها، به ویژه قطرهای بزرگ، از فلنج ها استفاده می شود که روی لوله جوش می شوند و امکان باز و بسته شدن شبکه برای تعمیر و نگهداری را فراهم می کنند.

در نصب، رعایت شیب مناسب، استفاده از ساپورت ها و بست های متناسب با وزن و فاصله، جلوگیری از تماس مستقیم لوله با مصالح خورنده و رعایت حداقل فاصله از قطعات گالوانیزه نشده اهمیت دارد. همچنین اگر لوله ها بخشی از سیستم ارت یا سیستم های الکتریکی هستند، باید تمهیداتی برای اتصال مناسب به زمین و جلوگیری از خوردگی گالوانیکی ناخواسته اندیشیده شود.

جوشکاری و برش؛ نکات ایمنی و فنی

اگرچه اتصالات رزوه ای در لوله های گالوانیزه رایج است، گاهی پروژه ها نیازمند بریدن و جوش دادن لوله ها هستند. در جوشکاری لوله گالوانیزه باید به دو نکته مهم توجه کرد:

• اول، وجود پوشش روی در محل جوش باعث ایجاد دودهای حاوی اکسید روی می شود که استنشاق آن برای سلامتی مضر است؛ بنابراین حتماً باید تهویه مناسب و ماسک های تنفسی استاندارد استفاده شود.
• دوم، پوشش روی در ناحیه جوش سوخته و از بین می رود و اگر تمهیدات لازم برای بازسازی پوشش (مثلا با رنگ های غنی از روی) انجام نشود، نقطه ضعف خوردگی ایجاد خواهد شد.

به همین دلیل در بسیاری از آیین نامه ها توصیه می شود در صورت امکان از اتصالات فلنجی یا رزوه ای استفاده شود و جوشکاری به حداقل برسد.

در برش، استفاده از اره دیسکی یا نواری با دندانه مناسب فولاد توصیه می شود. پس از برش، بهتر است لبه ها پرداخت شوند و اگر قرار است رزوه شوند، ماشین کاری انجام گیرد. پاک سازی براده ها و حذف تیزگوشه ها نه تنها از نظر ایمنی، بلکه از نظر انتقال بهتر سیال و کاهش نقاط تمرکز خوردگی اهمیت دارد.

مقایسه لوله گالوانیزه با گزینه های جایگزین

در بسیاری از پروژه ها، طراح بین چند گزینه متریالی قرار می گیرد: لوله فولادی گالوانیزه، لوله فولادی ساده با رنگ و پوشش، لوله پلی اتیلن، لوله PPR، لوله مسی یا حتی استیل. انتخاب بهترین گزینه تابعی از فشار کار، دمای سیال، نوع سیال (آب، گاز، هوا، روغن)، شرایط محیطی، امکان تعمیر و نگهداری و بودجه است. لوله های پلیمری مانند پلی اتیلن و PPR در برابر خوردگی داخلی بسیار مقاوم اند اما محدودیت هایی در فشار، دما و مقاومت مکانیکی دارند.

لوله مسی برای سیستم های سرمایش و گرمایش و برخی کاربردهای بهداشتی مناسب است اما قیمت آن بالاست. لوله های استیل، که در مقاله ای دیگر به تفصیل بررسی می شوند، برای محیط های بسیار خورنده و بهداشتی گزینه ای ممتاز هستند اما هزینه اولیه بالایی دارند.

در این میان، لوله های گالوانیزه نقطه تعادل خوبی میان قیمت، مقاومت مکانیکی و مقاومت خوردگی در محیط های جوی و شهری ارائه می کنند و به همین دلیل در بسیاری از ساختمان ها و کارگاه ها همچنان گزینه اول برای خطوط آب، آتش نشانی و تاسیسات سبک به شمار می آیند.

نگهداری، بازرسی و افزایش عمر لوله گالوانیزه

هرچند این لوله ها نسبت به فولاد معمولی مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارند، اما کاملاً بی نیاز از نگهداری نیستند. وجود نشتی های کوچک، ضربه های مکانیکی، تماس با مواد شیمیایی خاص یا قرارگیری در محیط های بسیار آلوده می تواند عمر مفید پوشش را کاهش دهد. بازدید دوره ای شبکه لوله کشی، کنترل اتصالات، بررسی نقاطی که در معرض ساییدگی یا ضربه هستند و رسیدگی به موقع به نشتی ها، از فرسودگی زودهنگام جلوگیری می کند.

در صورت مشاهده خراش عمیق یا کنده شدن پوشش، استفاده از رنگ های ترمیمی غنی از روی برای محافظت موضعی توصیه می شود. در محیط هایی که احتمال خوردگی زیر عایق (CUI) وجود دارد، استفاده از عایق های مناسب و تهویه کافی در اطراف لوله اهمیت پیدا می کند.

چک لیست خرید از آهنات؛ چه اطلاعاتی را آماده کنیم؟

برای خرید اصولی از «آهنات»، بهتر است قبل از تماس یا ثبت سفارش، اطلاعات کلیدی خود را منظم کنید. ابتدا مسیر و کاربری شبکه را مشخص کنید: آیا برای آب شرب است، آتش نشانی، آبیاری، هوای فشرده یا سازه؟ فشار کاری و دمای تقریبی را بدانید، زیرا انتخاب ضخامت و نوع لوله به این مؤلفه ها وابسته است. سپس سایزهای مورد نیاز را بر اساس قطر اسمی، ضخامت و طول شاخه ها فهرست کنید. مشخص کنید که آیا لوله ها باید رزوه شده و با بوشن و سرکپ تحویل شوند یا به صورت ساده.

اگر پروژه شما الزامات خاصی در مورد استاندارد پوشش، حداقل ضخامت روی یا گواهی های کیفیت دارد، حتما در درخواست خود ذکر کنید. همچنین محل تحویل، محدودیت های تخلیه، زمان بندی مورد انتظار و حجم کلی سفارش را مشخص نمایید. تیم فروش «آهنات» با داشتن این اطلاعات می تواند در کوتاه ترین زمان، پیشنهاد فنی و مالی دقیقی برای انواع لوله گالوانیزه مناسب پروژه شما ارائه کند.

لینک سازی داخلی؛ نقش صفحه لوله و سایر دسته ها

اگر این مقاله در وب سایت تخصصی آهن و فولاد یا فروشگاه آنلاین منتشر می شود، لینک سازی داخلی درست می تواند هم برای کاربر مفید باشد و هم رتبه صفحات مهم سایت را تقویت کند. بهتر است در متن، حداقل یک بار به صفحه مادر محصولات لوله اشاره شود؛ برای نمونه می توان از این انکرتکست استفاده کرد: لوله به عنوان مرجع همه مقاطع لوله ای.

سپس در نقاط کلیدی متن، چند بار به شکل طبیعی و غیر تکراری، کاربر را به صفحه دسته تخصصی لوله گالوانیزه هدایت کنید تا اگر خواننده در مرحله تصمیم گیری برای خرید است، با یک کلیک به لیست محصولات برسد. این شیوه علاوه بر بهبود تجربه کاربر، به گوگل نشان می دهد که کدام صفحات، صفحات «ستون» و اصلی سایت هستند.

مثال های واقعی از کاربرد لوله گالوانیزه در پروژه ها

برای اینکه بحث فقط تئوری نباشد، چند سناریوی واقعی را در نظر بگیرید. در یک ساختمان مسکونی ۱۰ طبقه در شهر مرطوب، مهندس تاسیسات برای سیستم آتش نشانی و بخشی از سیستم آبرسانی از لوله های گالوانیزه سنگین استفاده می کند تا ترکیبی از استحکام و مقاومت به خوردگی به دست آورد.

در یک واحد صنعتی که به هوای فشرده کم فشار نیاز دارد، انتخاب لوله گالوانیزه سبک برای مسیرهای اصلی، به دلیل نصب آسان و هزینه مناسب، رایج است. در پروژه ای دیگر، یک شرکت کشاورزی برای ساخت اسکلت گلخانه های بزرگ خود از شبکه ای از این لوله ها استفاده می کند تا هم در برابر رطوبت بالا و هم در برابر بادهای فصلی مقاوم باشند. در همه این مثال ها، استفاده از محصولی استاندارد و خرید از تأمین کننده ای قابل اعتماد مانند «آهنات»، ریسک شکست پروژه را به طور محسوسی کاهش می دهد.

آینده لوله های گالوانیزه در کنار تکنولوژی های جدید

با ورود مواد پلیمری و کامپوزیتی جدید، پرسش طبیعی این است که آینده لوله های گالوانیزه چه خواهد شد. واقعیت این است که هر ماده ای جایگاه ویژه خود را دارد و هنوز ترکیب استحکام، سختی، مقاومت محیطی و هزینه تمام شده لوله فولادی گالوانیزه در بسیاری از پروژه ها بی رقیب است.

شاید در سیستم های داخلی آب شرب ساختمان های لوکس، لوله های چندلایه یا پلیمری بیشتر دیده شوند، اما در بخش هایی مانند شبکه های آتش نشانی، سازه های بیرونی، دکل های سبک و کاربردهای صنعتی، این محصول هنوز یک گزینه طلایی است. پیشرفت های آینده بیشتر در حوزه بهبود فرآیندهای گالوانیزه، افزایش یکنواختی پوشش، کاهش اثرات زیست محیطی و ترکیب این لوله ها با پوشش های تکمیلی هوشمند خواهد بود.

جمع بندی نهایی

در این راهنما دیدیم که چرا لوله های فولادی گالوانیزه همچنان یکی از ستون های اصلی تاسیسات و سازه های فلزی در ایران و جهان هستند. از تعریف و سازوکار محافظتی روی تا روش های گالوانیزه گرم، استانداردها، مراحل تولید، انواع سبک و سنگین، نحوه نصب و اتصالات، نکات جوش و برش، نگهداری و در نهایت چک لیست خرید از «آهنات» را مرور کردیم.

انتخاب صحیح متریال برای هر پروژه، تصمیمی استراتژیک است و نباید تنها بر اساس قیمت اولیه گرفته شود. اگر محیط کاری شما جوی و شهری است، فشار کاری در محدوده استاندارد قرار دارد و به محصولی نیاز دارید که هم استحکام فولاد را داشته باشد و هم در برابر رطوبت و خوردگی مقاوم باشد، لوله گالوانیزه گزینه ای است که هنوز هم به سختی می توان جایگزینی برای آن یافت. با تکیه بر تجربه تأمین و مشاوره تخصصی «آهنات»، می توانید مطمئن باشید که انتخاب شما از مرحله «خرید» فراتر رفته و به یک «تصمیم مهندسی هوشمند» تبدیل می شود.

---

سؤالات متداول درباره لوله گالوانیزه

• لوله گالوانیزه برای چه کاربردهایی مناسب تر است؟

این محصول برای شبکه های آب و آتش نشانی، خطوط هوای فشرده کم فشار، سازه های گلخانه ای، حصارکشی، سازه های سبک در فضای باز و تاسیسات صنعتی در محیط های جوی و شهری انتخابی رایج و اقتصادی است.

• تفاوت گالوانیزه گرم و سرد در چیست؟

در گالوانیزه گرم، لوله در حوضچه مذاب روی غوطه ور می شود و پیوند متالورژیکی بین روی و فولاد ایجاد می گردد که پوششی ضخیم و بادوام می سازد؛ در گالوانیزه سرد پوشش حاوی روی بیشتر شبیه رنگ است و برای محافظت های سبک و موضعی به کار می رود.

• آیا می توان لوله گالوانیزه را جوشکاری کرد؟

بله، اما در حین جوشکاری باید از تهویه مناسب و ماسک استفاده شود چون بخارات روی مضر است. همچنین پس از جوش، پوشش در ناحیه اتصال از بین می رود و لازم است با رنگ های غنی از روی ترمیم شود.

• چگونه ضخامت پوشش گالوانیزه را کنترل می کنند؟

ضخامت پوشش با روش هایی مانند اندازه گیری وزن روی بر مترمربع یا استفاده از دستگاه های ضخامت سنج مغناطیسی کنترل می شود و استانداردها حداقل هایی برای این ضخامت تعیین کرده اند.

• برای خرید لوله گالوانیزه از آهنات چه اطلاعاتی لازم است؟

سایز اسمی، ضخامت و نوع (سبک یا سنگین)، طول شاخه، نیاز به رزوه یا ساده بودن دو سر، استاندارد پوشش، حجم سفارش، محل و زمان تحویل و هرگونه الزامات ویژه پروژه باید هنگام استعلام در اختیار کارشناسان آهنات قرار گیرد.